Recensies

Hoera, ik ben weer wakker.

(met illustraties van Charlotte Dematons)

…De auteur staat bekend om zijn bijzondere kijk op alledaagse dingen en zijn vermogen om herkenbare situaties en gevoelens te schetsen die aansluiten bij de leefwereld van de lezers. Ook deze bundel, waarin de gedichtjes vanuit het kind worden verteld, levert verrassende observaties op. Zo wordt bijvoorbeeld het nemen van een douche vergeleken met een persoonlijke regenbui en een torretje dat op z’n rug ligt met een baby in de wieg. Maar er zijn ook meer gevoelige gedichten over bijvoorbeeld het verdriet dat je hebt wanneer je beste vriend verhuist of het gemis wanneer je vader vaart en lang van huis is; prachtig verwoord in de regels:
Ik mis mijn vader / en wou / dat ik een meeuw was, / want meeuwen vliegen altijd /
met de schepen mee.
(Kirsten de Pré, Biblion, juni 2011)

…Dingen die volwassenen al vergeten zijn, worden hier mooi in beeld gebracht: dromen over wat je later worden wil, een verjaardagsfeestje van je hond , een spook onder je bed. Als volwassene doet het je glimlachen, als kind is dit helemaal raak wat sfeer betreft. Rijm is wel aanwezig,maar zeker niet altijd. Dit stoort totaal niet. Het ritme is goed. Sommige gedichten lezen alsof het een tekst voor een liedje is. Dat is het bewijs dat het goed geschreven is. Heel aantrekkelijk, mooi uitgegeven boekje!
(Tanja Maes, Pluizer, augustus 2011)

Heksje Trees heeft hoogtevrees.

(met illustraties van Jenny Bakker)

“Er was eens een heks, ze heette Trees. Ze had vaak last van hoogtevrees. “Zo begint dit geestige prentenboek over een vindingrijk heksje dat niet van grote hoogten houdt. Daar heeft ze vooral last van als ze op haar bezemsteel rondvliegt. Niets kan haar helpen en daarom ruilt ze haar bezemsteel voor een fiets. Voor haar kat is het even wennen, maar na wat oefenen leert Trees al snel fietsen. Een leuk boekje dat leert dat je creatief moet zijn als je een oplossing zoekt voor je problemen.
(Sieglinde Duchateau, Pluizer, november 2009)

Het kleine heksje Trees durft niet op een bezemsteel te vliegen, omdat dat zo hard en hoog gaat. Om zich toch te kunnen verplaatsen , moet ze iets anders verzinnen. Vrolijk gekleurd prentenboek. Het is erg leuk dat er op deze illustraties naast het verhaal van het heksje nog meer te ontdekken valt., zonder dat hierover iets in de tekst vermeld staat. Zo komen er op elke pagina ook een poes en een muis voor, die van alles beleven met het heksje. Daarmee is het naast een leuk voorleesboek ook een heel leuk boek om te bekijken.
(Ria Scholten-Boswerger, Biblion, april 2009)

In je hoofd kun je alles

Telkens als je de gedichten van Theo Olthuis leest, word je verrast door zijn bijzondere manier van kijken. Alledaagse dingen worden door de gekozen woorden treffend in een gedicht gevat. In schijnbare eenvoud vertellen ze een heel verhaal. In deze bundel een aantal gedichten uit vroegere bundels door hem zelf gekozen.


De auteur (1941) schrijft gedichten en toneel voor kinderen en volwassenen. Zijn werk is gepubliceerd in bladen en vele bundels. Daarnaast schreef hij liedjes en scènes voor Sesamstraat, Klokhuis en Koekeloere. Voor deze uitgave selecteerde hij 50 gedichten voor 8-12-jarigen uit tien vroegere gedichtenbundels, die verschenen tussen 1983 en 2005. De speelse teksten bieden steeds kleine talige verrassingen en bestaan uit een breed scala aan observaties van de wereld van kinderen en volwassenen: over weg gaan, alleen willen zijn, het weer, dieren, angsten, stilte, verliefdheid, spelen, ruzie, verhuizen, vriendschap, dood, pijn, toveren, gehandicapt zijn, de nacht, slapen en volwassenen. De 25 zwart-wittekeningetjes in pen-en-inkt geven de verzen een nog sfeervoller en grappiger karakter. Kinderen tussen 8 en 12 jaar en volwassenen zullen van deze poëzie van hoge kwaliteit door lezen en voorlezen ook samen veel kunnen genieten want: 'In je hoofd/ kun je alles/ Fietsen naar de maan/ boven op de wolken staan (…)'.
Biblion, november 2007, Jos Weinberg.


…Het zijn korte gedichten in klare taal, ideaal voor jonge poëzieliefhebbers. De situaties of beschreven gevoelens zijn herkenbaar en sluiten aan bij de leefwereld van de lezers. Sommige hebben een humoristische inslag, andere werken meer op het gevoel. Stuk voor stuk zijn het fijne taalspelletjes waarbij ritme en rijm op de juiste manier gebruikt werden om het juiste effect te bereiken. 50 Fijne gedichten om van te genieten en bij weg te dromen.

Nog even dit : “Kadootje”als smaakmaker:

Kreeg zomaar
een kadootje
en maakte voorzichtig
het papiertje los.
Er schemerde iets
wat ik NIET wou hebben,
maar het was al van mij….
En voor ik het wist
riep ik: Dankjewel!
en keek
heel moedig blij.

(Mik Ghys/ Pluizuit, november 2007)

Concrete dagelijkse belevenissen en meer abstracte emoties en gedachten komen in een diversiteit van onderwerpen aan bod. Toegankelijke poëzie voor 8 jaar en ouder van hoge kwaliteit. ( Boek en Jeugd / 2008)

Lampje voor de nacht

Theo Olthuis levert al jarenlang mooie teksten voor kindertelevisieprogramma’s. In dit dichtbundeltje, dat verrassend eenvoudig is geïllustreerd door Alice Hoogstad, laat hij opnieuw zien dat hij kinderen verstaat en begrijpt. In de gedichten zitten heel basale waarnemingen en herkenbare emoties. Een mooi voorbeeld is het gedicht “Kaal”:

De boom in onze tuin
is nu bijna kaal,
mijn vader ook.

Maar na de herfst
en de winter
komt de lente
en wordt de boom
weer prachtig vol –
Mijn vaders hoofd
denk ik niet.

Ook grote mensen zullen in deze gedichten een stukje jeugdgevoel herkennen en met veel genoegen voorlezen aan kinderen en kleinkinderen. Een mooi cadeautje voor zowel kinderen als volwassenen.
(Concept, 2006)

…Meer traditioneel van vormgeving is de nieuwe bundel Van Theo Olthuis “Lampje voor de nacht.”Dat geldt niet direct voor de inhoud. De teksten bieden steeds weer kleine verrassingen en laten de gewone observaties van de wereld om ons heen even oplichten. Emoties krijgen ook hier alle kans en kinderen zullen er zeker iets van zichzelf herkennen.
(Friesch Dagblad, 19-11-2005)

…Kleine gebeurtenissen die soms grote indrukken kunnen achterlaten in het leven van kinderen met alle bijbehorende emoties die kinderen zelf vaak heel moeilijk onder woorden kunnen brengen, zijn in deze gedichten verwoord. Al lezend krijg je even het gevoel van spijt als je je beer verkoopt op koninginnedag.De beelden die de dichter gebruikt zijn herkenbaar. De zinnen en woorden zijn humorvol en zitten vol met kleine talige dingetjes die een zeldzaam goed ontwikkelde opmerkzaamheid verraden.
De dichter weet precies de juiste snaar te raken. De fijne potloodtekeningen stralen dezelfde emoties uit als de gedichten.Een bundel die veel kinderen en hun volwassen opvoeders zal aanspreken.
(Biblion, 18-11-2005)

Golfslag
(over Bergen naar Camperduin)

Zou deze bundel van 41 gedichten “ Golfslag / over Bergen naar Camperduin” ook interessant zijn voor mensen die de Ruïnekerk niet kennen, nooit in Het Huis met de Pilaren zijn geweest en nimmer van Adriaan Roland Holst hebben gehoord? Dat is gissen, maar het lijkt van wel. Theo Olthuis (1941) , ondermeer medewerker aan het boek over Bergen “Hier scheen ’t geluk bereikbaar”, (Conserve, 2001), schrijft luchtige poëzie, ook over niet-luchtige onderwerpen: “Bangig hart / alles klopt nog / fiets maar rustig door”of “mijzelf al uitgespreid / en korrels zand genoeg / om zo in weg te zinken”, waarbij de locatie op de achtergrond een rol speelt. “Golfslag”is een mooi bundeltje poëzie over mooie locaties, die je niet persé hoeft te kennen om de gedichten te kunnen waarderen.
(Biblion, juni 2006)


…Uw bundel “Golfslag”, wat een verrassing. Het deed me goed zoveel bekende plaatsen en sensaties op poëtische wijze te mogen her-bezoeken. Zo kan ik met uw woorden in de hand nog dikwijls aan zee en in Bergen zijn. Van harte gefeliciteerd met deze voor “ons” dorp belangrijke bundel. U krijgt straks beslist een plaatsje in mijn kustkast, een soort altaar van weemoedigheid waarin ik alles over mijn geboortestreek bewaar. Nog veel succes met Golfslag, hartelijke groet, Adriaan van Dis. (5-1-2008)


Mede i.v.m. de bundel Golfslag is Theo Olthuis genomineerd voor de Rabobank Cultuurprijs 2010

De klik van de riem

Kleine, rijke dichtbundel, uitgegeven in de bekende (vernieuwde) Windroosserie.
Het motto van deze dichtbundel (van John Fante, 'De geschiedenis van een hond') vat de inhoud en de strekking van deze bundel heel goed samen: het samenleven met een hond als huisdier, van puppy tot aftakeling, met al de menselijke gevoelens van liefde, vertedering, genegenheid en verdriet die daarmee verbonden zijn. In korte, niet rijmende gedichten, wordt telkens een sfeervol beeld geschetst van een moment samen.
De beweeglijkheid van de hond, het bankje in het park, het erbij komen liggen in bed, het besnuffelen en eten van hondsdraf, de hond in bad, doktersbezoek en de onvermijdelijke aftakeling. De gedichten zijn koel observerend van aard, met liefdevolle ondertoon. Het taalgebruik is toegankelijk, speels, beeldend en stemt tot nadenken. De gedichten zijn nergens zoet of klef. Als geheel richt de auteur hier, op voor hem typerende wijze, een monument op, in dit geval voor de viervoetige kameraad waarvan hij zo houdt en heeft gehouden. Een bundel waarvan de inhoud de omvang vele malen overstijgt en die het verdient om eenmaal, tweemaal, driemaal, met een brok in de keel, gelezen en herlezen te worden door lezers van 12 tot 80 jaar!
(NBD|Biblion recensie, Redactie)

Een nieuwe bundel van de Bergense dichter en schrijver Theo Olthuis. In deze uitgave van De Windroos (uitgeverij Holland) , getiteld “De klik van de riem”staan dertig gevoelige gedichten over zijn geliefde hond.
De gedichten, die jaren na de dood van zijn hond tot stand kwamen, geven een beeld van de momenten, die de dichter met zijn huisdier beleefde. In goede tijden, maar ook in de tijd van ziekte en overlijden. Door Theo’s scherpe observaties en zijn inlevingsvermogen lijken die aandoenlijke momenten pas gisteren gebeurd. Olthuis beheerst de kunst om verre van zoet sentiment te blijven. De bundel is in elke boekhandel verkrijgbaar.
(De Duinstreek, 13-12-06)

…“Klik van de riem, / strekt werktuigelijk een poot / volvoert wat passen / tussen zacht glimmend blik, / ruikt verwezen aan een drol / en doet een plasje in de nacht. - / De dood leunt tegen een lantarenpaal / en kijkt een beetje weg.”
“Uit”is één van de dertig gedichten in “De klik van de riem”van Theo Olthuis, bekend als tekstschrijver die veel heeft geschreven en gepubliceerd voor kinderen. In deze bundel weet Olthuis de lotgevallen met zijn hond op verre van kinderachtige wijze pakkend te vangen in overwegend korte en zeer krachtige zinnen. Niet zoet of sentimenteel, maar wel heel treffend verwoordt hij emoties die iedere hondenliefhebber zal herkennen. Van het begin- “…de rieten mand op groei berekend”- tot het eind: “Waar eens de mand / een vale kring, wat losse haren en een vlek, / die slijtvast hier moet blijven.”
(Hondenmanieren, febr. 2007)

Een hondenleven in gedichten
Er zijn schrijvers die een roman schreven over hun hond. Zoals Guus Kuijer over Olle en Jan Siebelink over Tikker. Maar dat je ook in slechts 31 bladzijden een levensverhaal over je maatje kan schrijven, bewijst dichter Theo Olthuis in “De klik van de riem”.
Vanaf de dag dat de hond in huis komt, totdat deze gaat hemelen, beschrijft Olthuis de lotgevallen met zijn hond. De sterke korte gedichten zijn voor elk hondenmens herkenbaar en roepen eigen herinneringen op, zónder dat sentiment en braafheid de overhand krijgen! (B.Bot, “Proefdiervrij Magazine” nummer 2, 2007)

Uit recensies van eerdere bundels

Een hele grote badkuip vol

“Zijn gedichten zijn knap gecomponeerd en verrassend van vormgeving en inhoud.
De bundel is dan ook een openbaring.”
(Leidsch Dagblad, 23-11-’83)

Leunen tegen de wind

“De dichter weet wat kinderen bezig houdt en is in staat om boeiend en verrassend vorm te geven aan gedachten en emoties”. …M’n tand zit los! / M’n tand zit los! / Ik voel het met mijn tong. / Straks valt-ie eruit / en dan zit er een gat / en dat staat zo vreselijk stom…/ Waarom wisselen je tanden? / Je krijgt toch ook geen / nieuwe handen? / Stel je voor, / ‘s morgens word je wakker / en…je mist een oor!
(Trouw, 17-11-’85)

Stoepkrijt

“De wereld die wordt opgeroepen door de gedichten opent een heleboel luikjes naar allerlei emotionele kanten van het bestaan”.
(Leeuwarder Courant, 7-9-’90)

Kattekrabbels

“Lobel én zijn vertaler gaven aan de versjes een passende vorm, die meestal als een kat op zijn pootjes valt”. …Als ik een pot was / en jij de pan, / stonden we samen / in vuur en vlam./ En als jij de berg was, / koud en moe / dan was ik de sneeuw / en dekte je toe.
(Poëziekrant, dec.’90)

Ergens is een heel eind weg

“Opnieuw brengt hij een mengeling van emoties, fantasieverhalen en impressies uit de kinderwereld. Door die verscheidenheid neemt hij een eigen plaats in de kinderwereld in”. (Poëziekrant juni ’92)

Het geluid van vrede

“Zonder forcering is hier de helaas altijd doorgaande actualiteit van oorlog en geweld tussen de momenten van vrede – hier vaak heel subtiel opgenomen in wat minieme ervaringen lijken, maar zeer wezenlijke zijn – verwoord, in een bewonderenswaardig lichte, speelse taal ook. Ik citeer Stilte: Voor hen die vielen: / twee minuten stilte / op de vierde mei./ En de mensen horen vogels / En de vogels horen insecten./ En de insecten horen / een trompetje…/ En de stilte is voorbij.”
(Kees Fens , juryrapport Woutertje Pieterse Prijs, ’93)

Een gat in de hemel

Olthuis dicht over de afvalbergen, gifgronden, vieze steden, bevuilde stranden. Hij kiest zijn woorden zorgvuldig en weet soms mooie vergelijkingen te trekken: “De stad, een struikelende duizendpoot”.
(De Limburger, 26-9-’94)

Druppels vangen

“Een boek met 44 korte gedichten, van de grappigste tot de meest gevoelige.
Theo Olthuis is niet meer weg te denken uit de kinderliteratuur”. (Linda van Ael)
“Omdat de thema’s zo herkenbaar zijn en geschreven vanuit de belevingswereld van kinderen, lenen ze zich ook uitstekend voor gebruik in lessen Wereldoriëntatie”.…Ik gaf je een klap / en toen had ik spijt./ Want ik wou die klap / eigenlijk niet kwijt./ Ik wou hem vasthouden / in de zak van mijn jas / tot mijn boosheid over was./ - Zullen we / een eindje lopen? / Tot aan de brug./ Dan mag jij,/ als je wil / op mijn rug./ Niet alleen heen, / maar ook weer terug.
(Onderwijskrant, nov.’96)

Aan de bewoner van dit pand

“Een adventure game in boekvorm, een raadselachtig boek met rijmen, puzzels en problemen. Pas op: raak niet verschrikt in John Talbots duizelingwekkende diepten van de weergaloos knappe tekeningen. Dit boek is een uitdaging!”
(Nivo Plus, nov.’96)

Vlinder in december

“Iets onbeduidends kan aanleiding geven tot mooie en betoverende gedachten. Met een variant op Martinus Nijhoffs …lees maar, er staat niet wat er staat…zegt Olthuis zijn lezers keer op keer…kijk maar, het is niet wat het is…Hoe belangrijk is fantasie, een kind kan er niet buiten.” …Ik heb een vriendje, / hij heet Medzjik. /Als ik bang ben of alleen / hoef ik enkel maar / te denken: / Medzjik / en dan komt-ie al meteen. Dwars door de lucht, / dwars door het raam, / hoe zoiets kan bestaan…/ medzjik!
(Haagse Courant, 13-11-’98)

Kijk, een gedicht!

“De opvallendste bundel is een map met acht posters. Irene de Goede, Annemarie van Haeringen, Sandra Klaassen en Georgien Overwater hebben elk twee gedichten uit het werk van Theo Olthuis gekozen. Hun interpretaties van zijn speelse fantasietjes en dromerige bedenksels kunnen op de hand bekeken worden, maar laten zich evengoed bewonderen in een lijst aan de muur van een kinderkamer of klaslokaal.”
(PZC, 9-10’98)

Een steen zweeft over water

“Wat belangrijk is, dat de taal getuigt van eenvoud die toch intensiteit weerspiegelt en aangeeft dat de dichter hart en oog heeft voor de wereld rondom hem en bij kinderen.”
…Er is een wind gelaten / onhoorbaar in de klas./ Hij waaiert uit / en strijkt langs neuzen, / onzichtbaar gas./ Wel vermoedens, / maar geen zekerheid / wie het heeft gedaan; 14.33 / met dichte ramen / een wind gelaten / onhoorbaar in de klas.
(Pluizuit, 2002)